"Ik ben blij dat ik nu zelf inburgeraars kan helpen!"

  • 23 februari 2021

Lyn-Miek
In 2017 volgde de Thaise Ploipailin (Lyn) een inburgeringsprogramma bij het Agentschap Integratie en Inburgering. Daar leerde ze haar trajectbegeleidster Miek kennen. Het klikte meteen tussen de twee: “Dankzij Miek kreeg mijn zelfvertrouwen een boost. Ze hielp me om mijn weg te vinden in België en stimuleerde mij om volop voor mijn ambities te gaan: ik wilde heel graag lerares worden.” 

Enkele maanden geleden kwam Lyns grote droom uit: ze is nu freelance leerkracht maatschappelijke oriëntatie bij het AgII en werd zo een collega van Miek. 

Vertel eens, Lyn, hoe ben je leerkracht geworden?

Lyn: “Ik kwam in 2015 naar België om bij mijn Belgische man te zijn. We vestigden ons in Lokeren, waar we een Thais restaurant openden. Ik deed mijn job graag, maar het kriebelde om ook iets met mijn andere passie te doen: lesgeven. In Thailand was ik leerkracht Engels. Ik hou ervan om mensen goed te kunnen informeren, om hen te helpen en te inspireren."

"Toen ik in 2017 bij het Agentschap Integratie en Inburgering aanklopte, vertelde ik mijn droom aan Miek. Zij motiveerde mij meteen. Mijn Nederlands was toen helemaal nog niet goed, maar ik voelde dat Miek in mij geloofde. Ik ben nu freelance leerkracht maatschappelijke oriëntatie en ik doe mijn job ontzettend graag. Dat ik hier nu sta, heb ik mede aan haar te danken.”

Miek: “Ik heb Lyn een voorzetje gegeven, maar ze heeft het uiteindelijk wel allemaal zelf klaargespeeld. Ze heeft hard gewerkt om haar doel te bereiken. Toen ze in het begin solliciteerde voor de functie, kreeg ze bijvoorbeeld te horen dat ze haar Nederlands nog wat moest bijspijkeren. Dat heeft ze helemaal zelf gedaan.”

Inmiddels zijn jullie dus collega’s van elkaar geworden. Hoe is dat?

Miek: “Toevallig was ik erbij toen Lyn voor het eerst lesgaf. Ik ondersteunde de cursisten onder andere bij eventuele computerproblemen. Het was tof om haar aan het werk te zien.”

Lyn: “Miek is nog altijd een grote steun voor mij. Ik kan steeds bij haar terecht. Ook de andere collega’s zijn trouwens heel lief en behulpzaam.”

Hoe is het om tijdens de coronacrisis les te geven?

Lyn: “Ik was in het begin wel wat bang, want ik had nog geen ervaring met online lesgeven. Wat ik me bijvoorbeeld afvroeg, was of er voldoende interactie zou zijn. Maar al snel liep het allemaal los. Als leerkracht probeer ik er steeds voor te zorgen dat iedereen zich op zijn gemak voelt. Ik probeer zelf ook heel open te zijn. Hoewel alles online doorgaat, merk ik dat de cursisten steeds meer naar elkaar toe groeien. Het is fijn om te zien hoe er hechte banden ontstaan. Er zijn ook WhatsAppgroepjes.”

Miek: “Daar worden heel veel foto’s van Thaise gerechten uitgewisseld; ik begin er telkens van te watertanden. (lacht) Toen Lyns eerste cursus maatschappelijke oriëntatie afgerond was, kwam er een stroom aan huilende gezichtjes en hartjes binnen. Ook al begrijp je geen Thais, die emoticons zeiden genoeg.” 

“Maatschappelijke oriëntatie draait niet alleen om kennisoverdracht of het aanleren van vaardigheden, ook het sociale aspect mag je zeker niet onderschatten. In de cursus Thais is er meestal heel veel samenhorigheid. De cursisten hebben immers dezelfde moedertaal en zitten in gelijkaardige situaties. Vaak zijn ze heel blij dat ze een klankbord hebben en hun hart bij elkaar kunnen luchten.”

Lyn, je was zelf ooit nieuw in België. Helpt die ervaring je om een goede leerkracht te zijn?

Lyn: “Zeker. Ik heb zelf ooit de cursus maatschappelijke oriëntatie gevolgd en kan me dus gemakkelijk in de leefwereld van de cursisten verplaatsen. Toen ik hier pas aankwam, durfde ik bijvoorbeeld niet alleen naar de bank te gaan. Nu ben ik veel zelfstandiger en wil ik ervoor zorgen dat mijn cursisten zich ook goed voelen. Ik ben blij dat ik hen kan helpen. Doordat ik hun taal spreek, nemen ze me vaak in vertrouwen. Ik heb het soms ook over mijn eigen gevoelens, dat helpt. Wat ik hen vooral wil tonen, is dat ze niet bang hoeven te zijn. Belgen zijn meestal heel vriendelijk en er zijn veel organisaties die je op weg kunnen helpen. Het belangrijkste is dat je elkaar respecteert.”

Hoe zie jij je toekomst?

Lyn: “Ik heb bereikt wat ik wilde bereiken: ik voel me thuis in Moerbeke bij mijn man en twee dochters, ik heb een geweldige familie hier, en doe wat ik graag doe. Naast mijn job als leerkracht werk ik achter de schermen nog bij ons restaurant Cozy Thai. Ik sta niet meer zelf in de keuken, maar doe bijvoorbeeld kwaliteitscontroles. De zaak draait goed en we zijn van plan om nog een andere takeaway te openen. Ik ben heel blij dat ik de kans gekregen heb om mijn plannen waar te maken.”

Miek: “Lyn en ik hebben trouwens ook nog een gezamenlijke droom: we willen eens samen naar Thailand en daar smullen van het eten! Wanneer vertrekken we?” (lacht)