Drie jonge moeders aan het woord

Maimouna (25), Stella (33) en Wissal (23) volgen momenteel een inburgeringsprogramma op maat van laaggeletterde moeders. Naast lessen maatschappelijke oriëntatie krijgen ze opvoedingondersteuning en leren ze hun eerste woordjes Nederlands. En hun kind? Dat gaat gewoon mee!

Wat vinden de mama's ervan? Wat hebben ze tot nu toe al bijgeleerd? Hoe zien ze de toekomst?

Maimouna

laaggeletterde moeder“Ik kom uit Guinee en volg het inburgeringstraject samen met mijn dochtertje. In het begin huilde ze veel en was ik de enige die haar kon troosten. Maar door met de andere mama’s en kinderen in contact te komen, werd ook zij zelfstandiger: ik kan haar nu gemakkelijk alleen laten spelen. Het inburgeringsprogramma heeft me al veel bijgebracht. Ik weet nu bijvoorbeeld hoe ik afval moet sorteren. Bon heeft me ook geholpen om een crèche voor mijn dochter te vinden. Als zij naar de opvang is, kan ik zelf hopelijk een opleiding volgen.”

Wissal 

laaggeletterde moeder“Vier jaar geleden kwam ik naar België vanuit Marokko. Mijn man en ik hebben hier geen familie en zijn dus vooral op onszelf aangewezen. Ik ben heel blij dat ik samen met mijn jongste zoon het inburgeringstraject ka volgen. Het contact met de andere moeders geeft me meer zelfvertrouwen: ik besef nu dat ik niet de enige ben zonder diploma. Wat ik het interessantst vind? De tips die we krijgen rond opvoeden. Ik voel me zekerder als mama en durf mijn zoontje nu naar de crèche te sturen, iets wat ik met mijn twee oudere kinderen niet deed. Ik zou in de toekomst graag mijn diploma secundair onderwijs halen.”  

Stella 

laaggeletterde moeder“Ik ben een Congolese moeder van drie kinderen. Voor mij is het heel handig dat ik met mijn jongste van anderhalf naar de les kan gaan. Ik voel me nu veel zelfstandiger: we gingen bijvoorbeeld met de groep naar het station en onze leerkracht toonde hoe we een ticket moeten kopen, hoe we informatie over de uren en sporen kunnen ontcijferen. Daarnaast leer ik mijn eerste woordjes Nederlands. Aangezien mijn oudste dochter nu naar een Nederlandstalige school gaat, is het belangrijk dat ik de taal begrijp. Hoe ik de toekomst zie? Ik wil beter kunnen schrijven, zodat ik voor kinderverzorgster kan studeren

Hassib keuken

Hoe Hassib de smaak te pakken kreeg

Hassib was politieman in Afghanistan. Nu staat hij achter het fornuis in Alcantara, het café van Gemeenschapscentrum Pianofabriek. 

Rebeca

Rebeca droomt van een job in de zorgsector

De Roemeense Rebeca durft weer te dromen sinds ze een inburgeringsprogramma volgde.